Jet de bouwvakster

Zo, daar ben ik weer. Het is weer even geleden maar het waren dan ook een paar heftige weken.

Vorige week maandag hadden we een gesprek bij de gynaecologe van mijn moeder. Mam was een paar weken terug spontaan gaan vloeien. Tja, dat is niet bepaald normaal te noemen als je bijna 80 bent....
Eigenlijk voelde ik meteen wel dat het niet goed was. Even kwam dat heel heftig aan maar al snel voelde ik er rust in.
Alle tekenen van de onderzoeken waren niet goed en uiteindelijk heeft ze een curretage gehad.
Maandag moesten we komen voor de uitslag en zoals we al dachten, kwaadaardige cellen tussen de goede. Het was niet goed.
Even was het stil.
Toen vroeg de gynaecologe of mam nog wist wat ze gezegd had op de O.K. en ja, dat wist ze nog, ze wilde niet geopereerd worden. Toen werd ons gevraagd wat wij er van vonden en wij (mijn zus en ik) gaven aan dat we haar wens respecteren. Het is haar lijf, haar leven, ze is oud niet seniel, mam kan haar eigen beslissingen nemen. Ik begrijp het maar al te goed. Pap is 7 jaar dood. Mam ziet slecht, hoort slecht, loopt slecht. Ze vind het wel welletjes. Het komt zoals het komt is haar motto en als haar tijd daar is, dan is het goed.
We hebben nog vreselijk moeten lachen tijdens dat gesprek, ik geloof dat het het meest vrolijke slecht-nieuws gesprek was wat de arts ooit meegemaakt had. De co-assistent die erbij zat had 's avonds wat te vertellen tegen haar mede-studenten! :)

Op het werk was het ook razend druk. Een collega van me neemt binnenkort afscheid en tja, daar moet wel een voor geregeld worden. En ach.....ik hoefde me al niet te vervelen.....hihi.
Vorige week was een gekke week. Erg onrustig maar goed, dat kan natuurlijk wel met het gesprek maandag van doen hebben gehad, dat ik even een beetje in disbalans was....

Het sporten ging lekker. Voelde me goed. Ben met het nieuwe schema bezig en ik moet zeggen, voelt erg lekker. Voel me fit, voel spieren in mijn armen duidelijker, jaja, het wordt nog wat.

Die energie, dat is echt niet meer normaal. Ik bruis van het leven! Heb vaak korte nachtjes van een uur of zes en ga er dan weer vol tegenaan.

Zo ook dit weekend.
Zaterdag zocht ik iets leuks om aan te trekken. Na ongeveer een half uur alles uit de kast trekken kwam ik tot de conclusie dat ik nu een soort tussenmaat heb. Een maat kleiner heb ik genoeg leuke kleding over. De maat die ik nu heb, heb  ik grotendeels versleten en de rest.... daar verzuip ik in!
Inmiddels een maat of 3 te groot....
Dus, op naar het dorp om te kijken of ik iets leuks kon vinden voor een zacht prijsje. Ik wil er tenslotte niet te veel uitgeven omdat het waarschijnlijk maar een tussenstation zal zijn.
Bij Etam outlet vond ik een leuke broek, zo eentje met de rits op zij. eerst vond ik hem nog niet zo maar toen ik de pijpen omsloeg was het check!
Ook vond ik een leuk shirt, met zilveren letters wish er op (in het klein, one wish in a life time).
Zwarte pumps eronder, antraciet spijkerjasje er op wat ik laatst van Ardie's nichtje kreeg en voila, nieuwe look! Heb er inmiddels al aardig wat complimentjes mee gescoord.

Ook moest ik nog op zoek naar wat leuke knutselkadootjes voor Christy, het dochtertje van mijn vriendin Petra wat 7 geworden is. Ook dat was zo gepiept.
Nog samen met Ardie naar de bouwmarkt, materiaal gehaald voor een nieuw plafond onder de carport. Deze is nu eindelijk vakkundig gemaakt door de dakdekker dus nu kon het dichtgemaakt worden. Eindelijk!
Zondag zouden we er aan beginnen.

De verjaardag was gezellig, 's avonds nog wat gewerkt voor mijn werk en niet al te laat naar bed, de ogen vielen dicht en tja, de klok ging een uur vooruit!

Zondagmorgen 7.30 uur stipt vlogen mijn ogen open. Mijn hoofd was al plannen aan het maken wat ik allemaal aan grotere klussen wil gaan doen de komende tijd en toen ben ik maar opgestaan.

Om half tien had ik de vaatwasser uit en ingeruimd, een machine was gedroogd, een gewassen, opgeruimd, ontbeten, blogs bijgelezen, mail bekeken, adm bijgewerkt en koffie gedronken.
Tijd voor actie...! hahahah
Toen Ardie op kwam om de formule 1 te kijken ben ik met de laptop lekker buiten gaan zitten en heb ik een planning gemaakt van alle klussen die ik wil doen. De tuin mag wel flink aangepakt worden, de reikikamer is een soort stalling geworden om over de garage maar te zwijgen, de studeerkamer is ook al zo'n rommelhok en de logeerkamer....... daar is mijn kledingkast die NODIG nagekeken, uitgemest en opnieuw ingedeeld moet worden. En zo zijn er nog wel wat dingen. Zoals bv. ook onze nieuw loungehoek in de tuin helemaal afmaken/decoreren. Het wordt wel erg gezellig...

Rond de middag was ik helemaal klaar, van een lekkere lunch genoten, en na de F1 nog wat extra materiaal gehaald. Gelukkig wilde Ardie mijn idee verder uitwerken en een volledig nieuw plavond maken ipv verder borduren op het oud. 's Morgens was hem een idee binnen geschoten en daarvoor moesten we wat extra spullen halen.
Rond twee uur begon ik met het verwijderen van de restanten. Jeetje wat een bekijks trek je als vrouw met een accuboormachine in je hand, niet te filmen. Valt me nog mee dat er niemand tegen een geparkeerde auto is gefietst!
Ardie en ik kunnen heel goed samen werken, echt een geolied team. Ardie maakte de schrootjes vast en ik tekende alvast de nieuw af, hij zaagde, ik mee omhoog, vastklikken ik weer van de trap, nieuw aftekenen, etc etc. Om acht uur was de klus geklaard, kon het licht aangesloten worden en die deden het goddank ook! EINDELIJK hebben we weer een mooie, strakke en gezellige entree.

Ardie zei net al; we kunnen zondag wel weer een klus aanpakken... kijken of hij dat zondag nog steeds zo ziet :)

En weten jullie wat het lekkerste van alles was? Gisteravond was ik helemaal kapot, pijn, moe, maar ... erg voldaan. Lekker naar bed en wat denken jullie.... vanmorgen? Geen centje pijn. Nergens last van!

Dat is wel eens ooit anders geweest. Ik moest zeggen, die oefeningen van Dave hebben me al veel profijt gebracht. Trap op trap af, boven je macht werken, (steps en gewichten van de grond tot boven je hoofd), het staan de hele tijd (crosstrainer) etc etc. Thanks Dave, goed gedaan!

Vrijdag is het weer zover, de volgende weegronde. Ben erg benieuwd!

Liefs,

Harriëtte

Wat een hondeleven.....

Ardie's peettante Fonza en haar Paul hebben een hond. Een nogal eigenzinnige hond die zich eigenlijk nergens lekkerder voelt dan thuis. Dat kan soms een beetje lastig zijn aangezien Fonza en Paul met enige regelmaat graag een weekendje eruit gaan met de caravan, en Beau niet altijd mee kan.
Jarenlang is Beau tijdens vakantie's naar een pension gegaan maar de mensen daar werden een beetje gek van zijn gejank (gaat echt door merg en been).
Onze Paschya was destijds al van het antieke soort, ze zal rond de 17 zijn geweest, had al een herseninfarct gehad en we verwachtten dat we haar niet al te lang meer bij ons zouden hebben.
Daarom boden we destijds aan "als onze Paschya er niet meer is, en jullie willen er uit zonder Beau, dan komen wel wel op hem letten, gewoon in jullie huis".
Paschya hobbelde echter stug door en bereikte zelfs de gezegende leeftijd van 17,5 jaar. Toen was haar lijfje helemaal op, haar hoofd wilde nog wel, tot het laatst heeft ze geknokt om bij ons te blijven maar in de nacht van 31 oktober op 1 november 2010 hebben we haar in moeten laten slapen.
We hebben haar laten cremeren, een hond die zo lang lief en leed met ons heeft gedeeld konden we niet achterlaten. We konden 1 november meteen terecht bij het crematorium, en ik moet zeggen, mijn complimenten zoals ze het daar aanpakken. Later in de middag reden we met onze Paschya, "ingeblikt" en wel zoals ik het noemde weer naar huis. En nu staat ze op een mooi plekje in ons huis, en ontsteken we geregeld een lichtje bij haar foto.

Vorig jaar herinnerde ik me onze belofte toen Fonza en Paul vertelden dat ze op vakantie gingen. Ik vroeg ze wat ze met Beau gingen doen, die zou naar het pension gaan.
Ik herinnerde ze er aan wat Ardie en ik gezegd hadden destijds, en Fonza en Paul namen dankbaar aan. Het pension werd afgebeld en Ardie en ik verhuisden van de Blauwververstraat in Venray, naar de Blauwververstraat in Horst en trokken tijdelijk in bij Beau.
Het ging wonderwel goed. Op een paar onweersbuien na waar Beautje helemáál niet van houdt. Hij heeft ons 2 nachten wakker gehouden met z'n gejank (onder ons bed), en de tweede nacht heb ik hem daaronderuit gebonjourd en in de berging gezet waar hij lekker weg kan kruipen.
Wij moesten de dag erna gewoon werken, een béétje nachtrust was wel lekker ;)
Het oppassen beviel goed, de ochtend en avondwandelingen waren heerlijk en Beau was tevreden. Wat wil je nog meer.

Dus toen een paar weken terug gevraagd werd of we weer een weekend op wilden letten, hoefden we daar niet lang over na te denken. Vorig weekend was het zo ver.
Gepakt en bezakt vertrokken we naar ons logeeradres. Ardie kwam vanuit zijn werk, ik kwam van thuis met de bagage, ik had die dag nog thuis gewerkt.
We hadden een vol weekend. Die vrijdag waren we dus pas laat bij Beau, rond etenstijd, Ardie had Beau alvast uitgelaten zodat ik even uit kon puffen (had ook nog snel boodschappen gedaan).
Samen keken we nog even naar de Voice kids en al redelijk op tijd maakte ik de avondronde met Beau, een flinke zodat hij ons niet in alle vroegte weer wakker zou maken.
Als een blok vielen we in slaap en 's morgens op tijd was het weer rise &shine!
Ardie moest om half acht naar zijn werk, en ik als de sodemieter naar huis, de dakdekker zou komen.
Eerst natuurlijk weer een flinke ronde met Beau, het beviel mijnheertje wel.....hihi.
De hele dag lag hij verder alleen, waarschijnlijk in een in en in diepe slaap.
's Avonds ging Ardie aan het koken en gingen Beautje en ik weer op pad. Wat genoot ik intens van het buiten zijn, de lente die in de lucht hing, Beau zijn eigenwijze loopje, gewoon alles.
Ook die avond maakte we het niet erg laat, we waren allebei helemaal gaar.
Die zondag stond ik alweer vroeg naast mijn bed. Even heerlijk ontbeten en met Beau weer een fikse ronde gemaakt. En toen moest ik ook als een gek van huis. Ik had afgesproken met een vriendin en omdat het zo ontzettend lekker was besloten we ook nog even te gaan wandelen. Wat was het mooi!

Toen ik eenmaal thuis was, kakte ik een beetje in. Moe maar voldaan dook ik even heerlijk mijn bed in. God wat was dat heerlijk, eerst even lekker wandelen en daarna lekker voldaan nog even plat.
Rond zeven uur hadden we met een paar vrienden afgesproken om gezellig wat te gaan drinken bij Cambrinus in Horst. Eenmaal daar aangekomen bleek dat die middag een Afrikaanse groep had gespeeld! Ships! Had ik willen zien/horen!
Tja, toch maar eens vaker de site bekijken ;)
Het was ontzettend gezellig, we zaten aan de "familietafel" en langzaamaan werd het er steeds drukker aan. Ardie zei op een gegeven moment nog heel droog "ik geloof dat ik de enige "niet muzikant" hier aan tafel ben"!
Veel te snel was de avond voorbij, maar niet voordat ik een "wandeldate" met een van onze vrienden had gemaakt. Matieu is een echte natuurliefhebber, en we hadden het er al eens vaker over gehad om samen te gaan wandelen. Door die middag had ik de smaak te pakken dus meteen maar even de koe bij de horens. Morgen is het zo ver, we gaan naar Groesbeek. Ik vind het daar zó ontzettend mooi.....
Hopelijk speelt het weer een beetje mee....
Ik heb de jongens nog even thuis afgezet en toen snel naar huis want maandagochtend, stipt 6 uur zou de wekker weer gaan.....
Die ochtend ging het wat moeizaam, toch was ook die ochtendwandeling weer heerlijk. Voor zeven uur zat ik al op mijn werk....
's Middags snel naar huis want Fonza en Paul zouden ergens rond de middag thuis zijn en dan wilden wij natuurlijk alles aan kant hebben.
We hadden nog niet alles in de auto toen ze er al aan kwamen. Beau blij, Fonza en Paul blij, wij blij, iedereen bij :)
Ik maakte die ochtend nog snel een foto van Beau zodat ik hem hier kon posten....

Daarna was het tijd om afscheid te nemen, een extreem drukke week volgde....

Inmiddels is het weer weekend. En bewust besloot ik even een tandje rustiger aan te doen. Eigenlijk had ik heel veel plannen voor vandaag maar zojuist had ik zoiets van "en hoe erg is het als het even een weekje moet wachten?". Nou....niet dus.
Gisteren had ik alweer een volle dag. Eerst een paar uurtjes werken en nog wat boekhouding, toen op de fiets naar Venray en daarna door naar Merselo, mijn oude fiets naar mijn zus Marij brengen, ik heb de oude van mijn schoonmoeder en aangezien je toch maar op 1 tegelijk kunt fietsen.....
Het fietstochtje was lekker. Ik mis het sporten in het weekend nogal eens, en zeker nu ik net een verzwaard trainingsschema heb, was wat extra beweging lekker :)
Even koffie gedronken bij zus en door naar mijn moeder voor het wekelijkse schoonmaakrondje.
Weer snel door naar huis, daar was Ardie inmiddels ook al aangekomen.
Snel door naar de buren, die zouden vandaag een nieuw loungesetje krijgen, en wij kregen hun oude.
Deze ziet er nog prachtig uit, dus wij erg blij ;)
Via de schutting verhuisde het bankje, de twee luie stoelen, het tafeltje en de kussens naar onze tuin. En ik moet zeggen.... het ziet er geweldig uit. Nog een beetje aankleden en dan is het helemaal top.
Als het helemaal klaar is post ik wel een foto.
Boodschappen gedaan en lekkere speklapjes met Andijviestamp gegeten.
We moesten ook nog even naar mam, nieuw eten brengen. Mijn moeder had voorheen altijd eten van een tafeltje dekje, maar had erg veel last van haar darmen. Bovendien zat er altijd erg veel saus bij en daar houdt ze helemaal niet van.
Ardie bood spontaan aan om voortaan voor mam te koken, en dat doet hij nu alweer een hele tijd met veel plezier. Om de zoveel tijd gaat hij even bij mam aan tafel zitten om te vragen waar ze zin in heeft en dan gaat hij weer aan de slag.
We hadden nu nog vanalles in de diepvries zitten, dus deze keer was het een kwestie van bij ons uit de diepvries en bij haar er in....
Nog even gezellig gekletst en door naar huis. En toen EINDELIJK mijn zo lang verlangde, heerlijke warme bad. Zaaaaalig.
Toen ik beneden kwam lag Ardie al te slapen, dus die wakker gemaakt en lekker naar bed.

Vanmorgen was het weer redelijk op tijd dag. Ardie zou vandaag bij mij op het werk meehelpen met de open dag. Hem daar dus afgezet, lekker even ontbeten en toen ook even naar de open dag en vervolgens nog wat boodschappen gehaald.

Daarna nog even gezellig bij de buurtjes aan. Even de nieuwe tuinmeubeltjes bewonderen. Die waren vanmorgen nl gebracht. Meteen even lekker koffie gedronken en bijgepraat.

De nieuwe lounge set is prachtig, zit heerlijk en .... is volledig goedgekeurd.
Mede ook namens de buurhond Kai .....

Voor nu sluit ik af. Ik denk dat ik gewoon even lekker mijn ogen ga sluiten, even helemaal niets moeten....zalig!

Vanavond nog even naar Merselo. Kapelaan Crasborn neeft afscheid en we zijn gevraagd een paar nummers te komen zingen, en tja, dat doen we natuurlijk graag. :)

Jullie allemaal een heel fijn weekend. Geniet er nog even van, ga ik ook zeker doen!

liefs,

Harriëtte

"Ik voel een blog opkomen"

Bovenstaande zin wordt geregeld uitgesproken door mezelf of mijn collegiale vriendin Rianne.
Sommigen kennen haar wel van haar blog waar ik ook naar link.
Hoe dan ook, Rianne en ik delen meerdere liefhebberijen, waaronder het schrijven. Zij is enthousiast weer gaan bloggen geslagen nadat ik begon te bloggen voor deze actie, en andersom stimuleert zij mij door haar verhalen om ook vaker te schrijven.
Als we dan weer eens tegenover elkaar zitten (Rianne werkt nogal flexibel en heeft daardoor geregeld een andere werkplek), en we nemen even een adempauze, komt vaak bovenstaande zin boven.

En ja, vaak lees ik dan 's avonds iets terug op haar blog over mezelf, over onderwerpen waar we het over hadden of dingen waarover ze wat verteld had. En god, wat kan ze lekker schrijven!

Ook ik krijg geregeld het compliment van jullie dat ik zo lekker schrijf, dat het zo leuk is om te volgen, zo lekker om te lezen. En ja, zo'n compliment neem ik met volle teugen op, altijd lekker toch?
Ik ben nuchter genoeg om te weten dat er ook genoeg mensen zijn die er helemaal geen bal aan vinden, zich storen aan taalfouten, niet begrijpen dat ik de ether bevuil met mijn verhalen en weet ik wat nog meer. Maar ja, alleen denken......daar kan ik niets mee. Als iemand zijn/haar frustraties niet naar me uit wil spreken, tja, dan hoef ik er ook niets mee ....... en dat vind ik me toch een portie lekker!
Want ja, ik kan best goed kritiek verdragen, natuurlijk is het vaak niet leuk om te horen maar ik ben leergierig genoeg om ook dat in dank aan te kunnen nemen en er wat positiefs mee te doen.

Maar goed, ik dwaal af.... ;)

Afgelopen week was er weer een van "waarom heeft een etmaal maar 24 uur?". Het was lang geleden dat een week zo volgepropt zat bij me. En het was nog langer geleden dat ik zo intens moe was vrij in het begin van de week. Ik voelde gewoon dat mijn lijf zwaar in protest ging en besloot uiteindelijk om woensdagochtend vrij te nemen om even wat uit te slapen en bij te tanken.
"Vroeger" toen ik nog dacht dat mensen me alleen maar leuk vonden als ik alles deed wat ik dacht dat ik moest doen.... ja toen was ik doorgegaan, was ik ver over die denkbeeldige grens gegaan, had ik niet meer genoten van de leuke dingen die 's avonds in mijn agenda stonden omdat ik gewoon te moe was en was ik waarschijnlijk nu snipverkouden geweest of had ik minimaal een vette hoofdpijn te pakken.
Gelukkig heb ik ergens in al die jaren bijgeleerd en nu dus naar mijn lijf geluisterd. Heb ik dinsdagavond laat mijn leidinggevende nog een mail gestuurd dat ik woensdagochtend vrij nam en waarom, mijn afwezigheidswizzard aangepast en ben ik uiteindelijk heel tevreden in een diepe slaap weggezakt.
Woensdag laat in de ochtend stond ik als herboren naast mijn bed. Voelde ik de lentekriebels weer in alle hevigheid fladderen en kon ik er weer vol tegenaan. Wat kan een paar uur extra slaap veel doen!

Mijn week was zo vol met werk, leuke dingen, minder leuke dingen, en nog meer erg leuke dingen dat ik met enige regelmaat bovengenoemd zinnetje op voelde komen, en toch hebben jullie er niets van kunnen lezen. Waarom niet? Nou... heel simpel, omdat ik de tijd wil nemen voor een verhaal en het niet af wil raffelen, omdat ik eindelijk weer eens een warm bad wilde nemen, omdat ik al meer dan genoeg uurtjes achter die pc had gezeten en ... en zo ;)

Er zit nog een blog in de pen, een leuke, van vorig weekend. Die houden jullie te goed.

Voor nu sluit ik af met het weegresultaat van deze week. Welliswaar van mijn eigen weegschaal dus niet "officieel" voor de actie maar.... leuk om te vertellen.
Vanmorgen waren alle extra onsjes als sneeuw voor de zon verdwenen, sterker nog, mijn weegschaal gaf aan dat ik nu 23,7 kg minder weeg dan de allereerste keer dat ik in augustus vorig jaar op de weegschaal stond! Nou, dat resultaat maakte dat ik spontaan een rondedansje door de kamer maakte!
Enne... Dave...... bedankt nog voor je motiverende nieuwe trainingsschema, man.... je bent echt goed in wat je doet!

Fijn weekend allemaal, geniet van het zonnetje, van de vrije dagen, en van al het leuks en moois wat op jullie weg komt. Ga ik ook zeker doen!

Liefs,
Harriëtte

Weegresultaat na het Wicked Weekend :)

Hoi lieve mensen,

Vandaag was het weer zover, mijn afspraak bij Dave. Om de 3 weken ga ik naar hem toe om te kijken hoe het is gegaan, om te wegen maar vooral ook om te kijken hoe het gesteld is met de spiermassa en de vochtbalans.
Aangezien we vorig weekend een overheerlijk verwen-weekend hadden in Scheveningen, had ik mijn hoop er vooral op gevestigd dat ik op gewicht was gebleven.
En gelukkig had ik gelijk, 2 ons erbij, wat in feite betekend, op gewicht gebleven.
Ook het vochtgehalte was hetzelfde als de vorige keer, dus daar moet ik nog beter op letten.
En de spiermassa was ook hetzelfde gebleven. Een resultaat waar ik gezien het weekend ervoor dik tevreden ben!

Dave en ik hebben gekeken waar we nu op willen inzetten, of ik zo op deze manier en sportfrequentie verder wil gaan of iets op wil schroeven. Inmiddels doe ik thuis al vaker grondoefeningen en als het mooie weer een beetje door wil zetten kan ik binnenkort ook weer heerlijk buiten een setje tai chi draaien. Dave heeft voorgesteld het sportprogramma wat aan te passen, om het afwisselend te houden maar ook om m'n lijf allert te houden. Ipv continu 40 min achter elkaar op de crosstrainer te gaan en daarna oefeningen te doen gaan we dinsdag, als ik weer bij de bedrijfsfitness ben het programma omgooien.
Ik start straks met 25 min crosstraining met hellingen, dan de circuit training aan de wand met diverse spierversterkende oefeningen, armen en benen afgewisseld, en dan als afsluiter nog een keer 15 min op de crosstrainer en dan het oude ritme, stabiel op dezelfde weerstand en tempo.
Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan, heb er in elk geval erg veel zin in.

En.... ook al is er qua kg nu even niets af, de complimenten vliegen me dagelijks om de oren. Mensen hebben het idee dat de kilo's er vanaf vliegen! Of dat komt omdat ik nu weer meer kleding in de juiste maat draag (inmiddels ruim 3 maten kleiner) of wat anders, maakt mij niet uit, is natuurlijk altijd heerlijk om te horen te krijgen!
Wat ik de vorige keer bij de obisitas kliniek ook vaker merkte, op de momenten dat ik niet afviel, was ineens vaak de omvang wel kleiner, net alsof het lichaam dan even de tijd neemt om strakker te trekken ;)    Vaak waren er dan ineens weer cm vanaf in de omvang!
Mmmm, misschien vanavond toch maar weer eens de cm tevoorschijn halen .......hahhaah.

Om jullie even een beeld te geven hierbij twee foto's. 1 gemaakt in Singapore, in september, toen ik nog maar net bezig was en een van afgelopen weekend.

Zoek de verschillen zou ik zeggen....

Zoals jullie kunnen lezen zit ik heerlijk in mijn vel. Even misschien geen succes mbt de sponsoractie, maar voor mij absoluut wel! Het stabiel blijven is in mijn ogen winst in dit geval en dat ik dat zo kan zien.... dat is pas echte winst. Dat ik juist het positieve erin kan zien en niet baal dat er geen gewicht af is, is voor mij een teken dat ik goed bezig ben.

Het hele verhaal moet geen obsessie worden maar "a way of life", en vandaag is voor mijn gevoel weer eens de bevestiging dat dat wel snor zit.

Over drie weken heb ik weer een afspraak bij Dave. Ik heb aangegeven dat ik voorlopig dit ritme van om de 3 weken aan wil houden. Ik heb er steun aan, het voelt goed dus waarom nu al veranderen?
Als we straks een eind verder zijn, en het afvallen gaat gestaag door kunnen we nog altijd zien of we de periode tussen de afspraken door ruimer nemen. Nu lijkt me dit geen goed plan en gelukkig kan Dave zich daar ook heel goed in vinden.

Grappig, zei ik vanmorgen nog tegen hem. In feite ben ik bij hem terecht gekomen voor de sponsoractie maar zoals je ziet.... is het vooral gewoon voor mezelf. IK heb er heel veel baat bij, de sponsoractie een een goede motivator maar is vanuit mij gezien niet het hoofddoel. Goed om te voelen dat het ook echt zo is. Het afvallen doe ik echt voor mezelf, en als extratje heb ik daar deze actie aan verbonden, gewoon omdat het verhaal van Tijs en al die andere jongens me zo ontzettend aan het hart gaat.
Een dikke vette win-win situatie dus :)

Ik hou jullie op te hoogte van mijn ervaringen met het nieuwe trainingsschema, hebben jullie misschien ook weer wat te lachen......... auw....

Fijn weekend allemaal lieve mensen, en tot gauw!
Harriëtte

Het was een "wicked" weekend

Lieve mensen,

Aangezien we een weekendje Scheveningen gepland hadden hierbij het verslag. Het heeft wel wat minder te maken met mijn sponsoractie maar ik denk toch leuk voor de volgers om te lezen.
Bovendien....ook tijdens zo'n weekend is het vaak een kwestie van keuzes maken met eten etc....

Een “Wicked” weekend!

Zaterdag 3 maart was het dan eindelijk zo ver. Ons weekendje naar Scheveningen met als hoofdattractie de musical Wicked. Samen met onze lieve buren Liesbeth en Bert hadden we maanden geleden al besloten dat we het maar gewoon moesten doen, even lekker er uit, even helemaal niets anders dan genieten.

Omdat Ardie nog moest werken konden we pas rond vijf uur vertrekken. An sich kwam het ook wel goed uit aangezien de dakdekker de hele dag druk bezig was ons dak (van de garage) te vernieuwen. Helaas bleek de onderlaag aan gort te zijn waardoor men er ’s morgens achter kwam dat alles er af moest en het volledig vernieuwd moest i.p.v. alleen een nieuwe laag.

Ach ja, dan ook maar meteen helemaal goed nietwaar? Geld moet rollen J, oh nee….in dit geval eerder waaien ….grijns.

Hoe dan ook, rond vijf uur stonden we met z’n allen in de startblokken, doken beide heren achterin de auto, Liesbeth achter het stuur en ik er gezellig naast.

De reis verliep voorspoedig (wat is de A12 toch een lang stuk), en rond zeven uur vielen we, na heel even zoeken, uit de auto bij ons hotel “Hotel Wilhelmina”, hartje Scheveningen.

We werden gastvrij ontvangen door de eigenaresse, het is een kleinschalig hotel met een hele vriendelijke en kordate eigenaresse die de zaken heel goed regelt.

De kamer en badkamer waren schoon, fris, en het bed was prima.
Het hotel ligt op loopafstand van het circus theater (straat oversteken links en je bent er al bijna) het “Kurhaus” ligt aan het einde van de straat en tja, daarachter ligt al de boulevard met de zee. Hoe gemakkelijk kun je het hebben he?!

Na de tassen uitgepakt te hebben en onszelf wat opgefrist zijn we Scheveningen in gelopen en hebben we op de boulevard bij Columbus gegeten. Een leuke zaak, superleuk personeel, warm, gezellig, en wat het allerbelangrijkste is: Het eten was heerlijk. Misschien geen sterrenkeuken maar onze hongerige magen vonden het geweldig! En dat voor een zacht prijsje.

We wilden wat gaan drinken en hadden als tip “crazy piano’s” meegekregen van een dakdekker (thanks nog Thijs) die in Scheveningen een vriendin had gehad. Toen we er echter zaterdag heen liepen wat het bommetje vol en Ardie en Liesbeth kunnen daar allebei niet goed tegen (en ik wordt daar ook niet echt blij van) dus toen zijn we uiteindelijk bij een Argentijns restaurant aan het plein van het Kurhaus op een super gezellig terras neergeploft. Heerlijk warm door de kachels, maar ook door het personeel. Een warm welkom in Scheveningen dus.

Rond half een of zo lagen we denk ik in bed, of wat het een uur? Geen idee. Ik was moe… J

Zaterdag om 8 uur ging de wekker, lekker op tijd ontbijten en hup Scheveningen in. Af en toe miezerde het wat maar dat mocht de pret niet drukken.

We zijn de boulevard opgelopen, hebben bij een gezellige Italiaan een cappuccino/koffie gedronken, natuurlijk de pier gezien, paar kleine souvenirtjes gescoord en nog even het winkelcentrum in. Arme Ardie.. shoppen!!! Heeft hij sinds China zo’n godsgruwelendige hekel aan ….

Heel Scheveningen doorgesjokt, een heerlijk drankje in het Kurhaus genoten (wat een prachtig momnument en wat jammer dat het zo weggepropt ligt tussen die lelijke gebouwen).

Bij een galerie kwamen we nog een prachtig portret van Herman Brood tegen en een mooi origineel Brood kunstwerkje. Dat portret was geschilderd door een vriend van de galerie eigenaar, echt bijzonder, als ik het geld op zak had gehad..... Nu hebben we er maar gewoon lekker van genoten en een leuk babbeltje met die man gemaakt, ook daar kun je van genieten nietwaar?

Later een late lunch genomen bij de Italiaan La Galleria. Het was oké, niet geweldig en mijn bordje was een grote teleurstelling. Het gerecht moest zijn “Torteline gevuld met Coquilles en garnalen” nou…. Een of andere gemalen visprut zat er in, iedere hap werd erger. De pasta was te eten dus uiteindelijk heb ik overal de vulling uit gehaald (boodschap lijkt me duidelijk aan de keuken) en de pasta heb ik opgegeten. Ardie z’n eten was niet warm en Liesbeth had er de rest van de avond last van door oprispingen. Bert heeft met smaak gegeten van z’n pasta maar al met al niet voor herhaling vatbaar dus.

Ach ja, de buik zat vol en het mocht de pret niet drukken. Ik sloot af met een heerlijk stuk, huisgemaakte chocoladetaart punt, en dat maakte het voor mij weer goed. Die was echt superlekker. Een terrasje pikken met een stuk gebak, dat is dus een aanrader J

Vervolgens was het tijd voor een gokje in het casino. Daar hebben we een paar leuke uurtjes gehad. Ardie had zijn 25 euro er zo doorheen, ik had binnen no time een eurotje of 15 gewonnen. Al met al kwamen we redelijk zonder kleerscheuren weer buiten…..hahahah.

Iedere keer dat ik in het casino ben merk ik het weer (is ook niet vaak dus), ik ben geen gokker. Een paar keer niets uit zo’n apparaat? Hup cashen en wegwezen. Heel gezond denk ik ook. De kans dat ik er een geweldig geldbedrag win is minimaal maar de kans dat ik op die manier te veel verlies is dus ook nihil……hahahha.

Inmiddels waren we het rondsjokken wel beu en zijn we naar het hotel gegaan om even wat te liggen en ons op te frissen en om 18.15 uur stond iedereen in de startblokken voor de musical.

Het verliep lekker vlot daar, we konden in de bar onze bestelling doorgeven voor de pauze zodat we in de pauze meteen aan konden vallen (bittergarnituur en omdat we in een feeststemming waren allemaal een glaasje prosecco). Daarna nog even wat drinken en lachen, komen we daar dus een stel uit Leunen tegen, sterker nog, de zus van een vriend van mijn buurvrouw! Ach ja, de wereld is klein.

Al vlot konden we door naar het theater.

Het was even een kleine teleurstelling wegslikken dat Chantal er niet was maar al snel werd ik helemaal het verhaal ingezogen. Ik heb (bijna) ademloos zitten kijken, luisteren, genieten. Voor ik het door had waren we anderhalf uur verder! Ik had het nog droog gehouden maar… met moeite. En wat speelt Renee van Wegberg geweldig! Ze komt oorspronkelijk uit Horst, nou, we voelden echt wel een stukje chauvinistische trots! Wat een prachtige stem en wat speelt ze leuk!

De pauze was in een vloek en een zucht voorbij en snel gingen we voor het tweede deel. En daar, ergens halverwege kwamen de tranen. Bij het liedje “hij is niet van mij” als ik me niet vergis. Waar Alfaba (de groene heks) bezingt dat de prins niet voor haar weggelegd is, dat hij van een ander houdt (Glinda). Het werd met zoveel gevoel gebracht, zó mooi, de tranen kwamen vanzelf en ik was hoorde ik niet de enige. De buurvrouw zat ook gezellig mee te doen en nog meer mensen hoorde ik sniffen.

Toen het nummer over vriendschap vervolgens kwam liep ik pas echt leeg…..hihi. Heerlijk!

Ik vind het een prachtig verhaal, met een mooie boodschap (niets is wat het lijkt). Waarin je eigenlijk denkt dat de mooie, blonde fee lief is terwijl het eigenlijk een verwend nest is wat gewend is om haar zin te krijgen, en de groene heks die overal aversie tegenkomt door haar uiterlijk terwijl het juist de goedheid zelve is. Het kwam in elk geval goed bij me binnen.

Dat ik niet de enige was die zo genoten had was duidelijk aan het eind. Wat een applaus!

Meteen een staande ovatie, veel geroep en fluiten, lijkt me heerlijk als je daar staat, zeker als zeg maar 2^e speelster, en je krijgt zo’n applaus. Maar echt, zo dik en dubbel verdiend!

Diep onder de indruk togen we daarna naar het Argentijnse restaurant om te kijken of we nog een hapje konden eten. En jeetje, het kon nog! Bijzonder hoor, om 10 uur ’s avonds en de kok die bereid is om toch nog wat te maken.

Ikzelf heb niets besteld, alleen wat meegepikt, ik had geen grote honger en tja, ik wil afvallen nietwaar?

Ardie en Liesbeth namen de spareribs schotel en Bert een echte goulash soep. Nou, complimenten, wat was het lekker! Moet nog even een referentie op internet plaatsen, hebben ze wel verdiend vonden we. Als we weer eens daar zijn gaan we zeker terug.

En toen wilden we lekker stappen, dus wij naar crazy piano’s. We werden al meteen enthousiast binnengehaald door een ober met de woorden “op jullie zaten we te wachten”! hahahahah. Wat een topmuzikanten daar!

Blijkbaar heeft van Velzen daar ook gewerkt en ik meende in een muzikant een jongen te herkennen die aan de Voice of Holland heeft meegedaan. Wat een stem!

Op een gegeven moment zijn Liesbeth en ik de dansvloer opgegaan en zijn we heerlijk uit ons dak gegaan. Een meisje wat al de hele avond stond te swingen aan tafel hebben we meegesleurd en wonderwel kwam haar vriend toen ook. En voor we het wisten stond de dansvloer vol, hoppa, feest! Wat was het lekker! Lekker veel latin invloeden, heerlijk met de heupen aan het werk, goede work-out ook! Volgens mij heb ik daar weer aardig wat calorietjes uitgezweet……hahahah.

Om half drie zijn we gegaan omdat Ardie het niet meer uithield met z’n rug. En tja, de rest had ook wel aardig wat achter de kiezen. Zelf had ik nog wel een paar uurtjes door willen gaan…hihi.

In bed heb ik nog zeker een half uur de avond doorgenomen, de musical en het feest bij crazy piano’s. Heerlijk.

Om 7 uur ging de wekker weer. Oh ja… ik wilde zo graag in alle rust aan zee een tai chi setje lopen. Zo gezegd zo gedaan, sportkleding aan, dikke trui en sjaal en hop op weg.

Kom ik op de boulevard en wat zie ik? Stuk of 20 vrachtwagens, stuk of 6 buldozers, verschillende kranen en ik weet niet hoeveel werkvolk! Tja, blijkbaar start van het seizoen… de strandtenten werden opgebouwd!

Ik moest zo vreselijk lachen, heb staan te schateren…. Tja, dacht ik, dat gaat hem dus niet worden. Dus heb ik maar wat fototjes geschoten van de werkzaamheden en mijn nu favoriete uitgaansplek in Scheveningen….. en heb ik een stuk gelopen. Om 8 uur was ik terug in het hotel, mezelf toonbaar gemaakt en daarna lekker aan het ontbijt. En daar was het verschil wel of geen alcohol even duidelijk te zien…..hihi.

De buurtjes hadden een tikkie een kater, Ardie had niet eens de moeite genomen om op te staan en ik zat er best fris en fruitig weer aan de ontbijttafel, ondanks weinig uurtjes slaap. J

Na het ontbijt alles gepakt, Ardie wakker gerommeld en op naar den Haag.

Eerst hebben we een deel samen bekeken, een rondleiding geregeld voor de 2^e kamer en het binnenhof en zijn we even naar het paleis geweest, en even ontbijt voor Ardie bij de McDonalds. Nog een (hoop ik) leuke foto gemaakt van Wilhelmina en mij (hoezo dik? Groot fors beeld…..grijns).

Ardie en Bert zijn toen rondgelopen om foto’s te maken en gewoon lekker wat te drinken. Liesbeth en ik zijn even lekker den Haag doorgesjokt, en eindelijk heb ik mezelf op een bedeltje getrakteerd (ik had er 2 tegoed voor 20 kg er af). Liesbeth trakteerde me op de andere… lief he!

Ook voor Ardie werd er iets leuks gekocht, een mooi shirt bij Mexx, zijn favoriete kledingzaak.

Om half twee hadden we de rondleiding. Echt hartstikke interessant! En de 2^e kamer vond ik weer bijzonder om te zien.. Wel moest ik mijn laarzen uit bij de beveiliging, zucht…. Lekker hoor, op mijn blote voeten door de controle……grijns. Eigenlijk moest ik een ketting van mijn broek ook los maken maar ik heb hem gezegd dat ik dan moest gaan strippen…. Dat hoefde toch niet…pfffff.

Als afsluiting zijn we nog bij de Surinamer gaan eten, heerlijk! En toen was het toch echt tijd om weer op huis aan te gaan. Inmiddels was het vier uur. Niet de handigste tijd maar ik moet zeggen, de terugreis ging erg voorspoedig al heb ik ook wel met de ogen dicht gezeten en wat gesoezeld.

Eenmaal in Venray aangekomen nog heel even samen wat gedronken, even lekker geknuffeld en toen naar huis.

Even nog een lekker bad genomen, nog iets kleins gegeten en rond half elf geloof ik lekker in bed neergevallen, moe maar heeeel voldaan van een fantastich en Wicked weekend!

Liefs,

Harriëtte

spierpijn :)

Zo, weer een week voorbij. Wat vliegt de tijd.
Afgelopen week heb ik wat meer behoefte gehad aan zoetigheid merk ik. Toch maar weer even pas op de plaats maken, zeker omdat we dit weekend ook nog een weekendje eruit gaan. Lekker naar de musical wicked en uitwaaien aan zee... zalig!

Het sporten ging super deze week, dinsdag gewoon lekker bezig geweest en woensdag weer de circuit training. Het ging echt veel en veel beter dan de eerste keer dat ik meedeed. Kon het eigenlijk redelijk goed bijbenen al had ik na de sessie geen droog meer aan mijn lijf.
Toen we gezellig uitgepuft waren met z'n allen, en de rest op huis aan ging ben ik nog ff 20 minuten de crosstrainer opgesprongen, gewoon om nog heel even de spieren bezig te houden.
Thuis werd ik meteen door Ardie in bad gestuurd, ter preventie van weer een gigantische spierkater zoals de allereerste keer.
En ik moet zeggen, het valt me niet tegen. Blijkbaar hadden mijn collega's die ook meegedaan hebben zelfs meer last dan ik! hihi.
Gisteren was het wel een tikkie vervelend maar niet super pijnlijk of zo en vandaar voel ik al amper nog wat. Gaat goed dus!

Ik moet wel nodig mijn kledingkast uitmesten. Inmiddels pas ik in kleding die 3 maten kleiner is dan toen ik begon. Sterker nog, ook die beginnen wat losjes te zitten. Ik moet dus nodig oud spul uit gaan sorteren en wegbonjouren. Ga het niet bewaren ook. Misschien 1 ding om nog eens een foto te kunnen maken als ik klaar ben :)

Veel nieuws heb ik verder nu niet te vertellen. Er is niets afgegaan afgelopen week zover ik kan zien (lang leve de chocolade......hahahha), volgende week pak ik het weer lekker op (en ja, ook dit weekend ga ik het natuurlijk niet te gek maken).

Fijn weekend allemaal en tot de volgende keer.

Liefs,
Harriëtte

Gewoon lekker

Hoi lieve mensen,

Weer tijd voor een update ondanks dat ik eigenlijk niet veel nieuws te melden heb.
Het gaat lekker, onofficiëel ben ik weer 9 ons kwijt maar.... wegen hoef ik me pas over 2 weken.

Sommigen denken inmiddels dat het als vanzelf gaat. Dat komt natuurlijk ook wel door mijn eigen berichtjes maar... zo gemakkelijk is het nu natuurlijk ook weer niet.
Waar ik vooral blij om ben is dat het niet voelt als lijnen. Ik ben gaan beseffen dat het puur een kwestie is van keuzes. Elke dag weer. En af en toe kies je er ook gewoon voor om eens lekker uit de band te springen, een vette hap te nemen of je te goed te doen aan een kom borrelnootjes.
Daarna ga je weer gewoon over tot de orde van de dag  en je gezonde ritme.

Ik weet dat een aantal mensen met een kleine onrust afwacht hoe het verder gaat, of ik niet terugval etc. Ik ben tenslotte al eens vaker veel afgevallen en ook toen zei ik dat het definitief was.
Toch voelt het duidelijk anders. De vorige keer was ik aan het lijnen, en streng ook.
Afvallen werd een soort van nieuwe obsessie.
Deze keer heb ik absoluut een drive maar ik ben er veel relaxter in. Als ik zin heb om wat te snoepen doe ik dat, vanavond hebben we gewoon een lekkere pizza van de shoarma taxi gehad en daar voel ik me dan ook relaxed onder.

Wat ik ook merk is dat ik het sporten echt leuk ben gaan vinden. Mezelf steeds een beetje verder pushen, steeds wat harder op de crosstrainer, steeds wat langer. Het maakt mijn hoofd heerlijk leek, als ik klaar ben met sporten ben ik alle eventuele spanningen van de dag kwijt, ik voel me fit en krijg er een goed gevoel van.
Afgelopen week kon ik pas donderdag gaan sporten ivm de carnaval. Jeetje, ik miste het gewoon!
Het zinde me niks en uiteindelijk ben ik vrijdag extra op en neer naar mijn werk gereden om nog een keer te kunnen sporten. Heerlijk.

Kortom, nee het gaat niet vanzelf maar ja, het voelt goed!

Goed nieuws vanuit Tijs trouwens. Hij is toegelaten in de trial!
Zie voor meer informatie http://www.vriendenvantijs.nl/pages/verhaal/nieuws/medische-trial.php

Voor nu heb ik eigenlijk niet meer te melden. Het gaat gewoon lekker :)

Liefs,
Harriëtte

2e officiële weegresultaat

Hoi Lieve mensen,

Vandaag waren de 3 weken om en was het weer tijd om naar Dave te gaan.
Ik was wel heel benieuwd hoe de afgelopen 3 weken terug te zien waren in het resultaat vandaag.
Want buiten dat ik het razend druk had met werk, werd mijn schoonvader weer geholpen aan blaaskanker en of dat nog niet genoeg was kreeg mijn moeder de diagenose baarmoederkanker (100% zeker weten we het pas na de curretage).
In het verleden zou dit een samenloop van dingen zijn, waardoor ik zeker een keer een strooptocht door de kasten gemaakt zou hebben om troost-eten te zoeken.

Dus ondanks dat ik natuurlijk erg geraakt was door het nieuws, we druk waren met ritjes op en neer naar het ziekenhuis, ik soms niet wist waar te beginnen met mijn werk, en ons huis langzaamaan veranderde in een puinhoop, bleef ik dicht bij mezelf, had ik geen behoefte aan troosteten en was niet alleen Ardie maar ook ikzelf verbaasd over de rust die ik over me had.
Doordat we druk hiermee waren was het eten soms wat van de minder gezondere aard, en ook daar zat ik niet mee, heej, thats life.
We hadden nog diverse feestjes in de afgelopen weken en ook daar deed ik soms lekker mee maar.... wel bewust, niet gedachenloos dingen in mijn mond stoppend maar juist oprecht genietend van dat wat ik nam. Ja zelfs gisteren nog, het 25 jarig jubileum van mijn leidinggevende was geen enkel probleem. Ik heb heerlijk gegeten, af en toe een lekker hapje genomen, gewoon mijn colatjes light genuttigd en vooral enorm genoten van het feest en dan met name van het stralende middelpunt. Zo wil ik over een paar jaartjes mijn jubileum ook wel vieren :)

Gelukkig heb ik al die weken het sporten goed doorgezet. Zelfs in de tijd dat pap in het ziekenhuis lag gingen we lekker door met sporten. Heerlijk het hoofd even leeg maken en in mijn geval even heel erg lichamelijk bezig zijn ipv met je hoofd. Na zo'n sessie bij de fitness voel ik me als herboren, erg voldaan en ben ik de shit van de dag helemaal kwijt.
Tja, ik vrees dat ik een nieuwe verslaving te pakken heb...... hahahha, wie had dat ooit gedacht!

Maar goed, ik zal jullie niet langer in spanning houden. Vandaag was het dus weer tijd om bij Dave langs te gaan. Eerst hebben we samen de afgelopen weken besproken, gekeken waar misschien knelpunten zaten maar eigenlijk was ik erg tevreden over hoe ik de afgelopen weken er in stond.
Wat me de afgelopen weken ook opviel (en wat ik met Dave besprak) was dat als ik tijdens een tractatie van bv gebak gewoon lekker aan mijn banaan of andere gezonde snack zat, een ander zich dat aantrok met een opmerking van..."dat zou ik eigenlijk ook moeten doen" .... en dan dacht ik, joh, maak je toch niet druk! Geniet lekker van je stuk gebak (of cake of whatever) als je daar zin in hebt! Gebak is nu eenmaal een van de dingen die ik gemakkelijk kan laten staan, daarom doe ik dat ook vaak bewust. En alleen met verjaardagen van de familie, waar bv iemand zich helemaal uitgesloofd heeft zelf iets te maken, wil ik wel eens een klein stukje proeven, gewoon.... voor de lekker. Want zeg nu zelf.... meestal zijn toch juist die eerste hapjes echt heel erg lekker en ben je daarna gewoon eens stuk naar binnen aan het werken??? Of had ik dat alleen......grijns.
Dave herkende dat wel van verhalen van andere cliënten dus echt raar was die constatering niet ;-)

Hoe dan ook, uiteindelijk ben ik weer op de weegschaal geweest. Wat ik wel erg grappig vond was dat ik nu mn erg nieuwsgierig was wat mijn spiermassa en vochtbalans gedaan hadden, en was het gewicht minder belangrijk.
Mijn spiermassa was een ietsiepietsie toegenomen, wat erg gunstig is aangezien ik dus geen verder spierafbraak heb gehad. Ook de vochtbalans was een heel klein tikkie beter maar daar moet ik nog beter mijn best voor doen en nog meer drinken.
En dan nu toch het resultaat in kilo's. Deze keer was er 1,8 kg af! En ja, ik ben dus super tevreden!
In 6 weken 5 kg afvallen is iets waar ik dik en dubbel tevreden mee ben en wat de opbrengst voor Duchenne nu zo ongeveer brengt op € 175,00!
Over drie weken is het volgende moment. Tegen die tijd moet ik een dagen een eetdagboek bijgehouden hebben en naar Dave verstuurd hebben zodat hij kan kijken waar nog verbeterpuntjes zijn. Ik had het wel gedaan maar was vergeten het mee te nemen....hihi.

Carnaval zal niet zo dramatisch zijn voor mijn gewicht, ik ga alleen morgen lekker de carnavalsmis zingen en ik denk de optocht in Merselo bekijken en voor de rest vind ik het wel best.
Wel gaan we in het weekend van 3 maart naar Wicked in Scheveningen en maken we daar meteen een weekendje weg van met de diverse etentjes, maar ach, daar ga ik lekker van genieten en me zeker niet druk om maken! Hhahahah.

Fijne carnaval voor iedereen die het viert en een hele fijne vakantie voor wie vakantie heeft.

Liefs,
Harriëtte

Omdenken

Lieve mensen,

Gisteren kreeg ik een reactie van het team van omdenken, of ik had gezien hoe vaak mijn omdenkverhaal gelezen was en zo hoog gewaardeerd. Of ik misschien wist hoe dat kwam, zodat ze er wat van konden leren, of ik misschien een link gedeeld had.
En ja, ik ben inderdaad fanatiek aan het promoten geslagen, niet eens zozeer voor de stemmen, al is dat natuurlijk heel leuk, maar vooral om de actie onder de aandacht te brengen en dan met name om de naam Duchenne meer bekendheid te geven. Zoveel meer we van deze ziekte weten, zoveel sneller zullen mensen symptomen herkenen, diangnoses gesteld worden, kinderen de beste behandeling krijgen en hopelijk is een goed medicijn binnen handbereik.
Hierbij dus nog een keer de link, stemmen mag, niets moet :)
http://www.omdenken.nl/praktijk/casusarchief/866

Ik heb een paar hectische weken achter de rug. Vorig weekend is mijn schoonvader opgenomen geweest, er waren weer wat plekjes op de blaas gezien (kanker) die weg moesten. Gelukkig waren het maar minscule plekjes en was hij binnen no time weer thuis.
Daar kwam bij dat mijn moeder onverwacht ook naar de dokter moest, ze had een bloeding spontaan gekregen, en al snel werd ze doorverwezen naar de gynaecoloog. Inmiddels is gisteren het bericht gekomen dat het hoogstwaarschijnlijk kwaadaardig is. 7 maart krijgt ze een curretage en dan weten we het zeker.
Dat komt natuurlijk wel even binnen, dat ze dit nog mee moet maken met bijna 80...

En op het werk was ook het ook weer hectisch. Ik merkte op een gegeven moment dat ik wat overliep, het overzicht kwijt was, en er erg onrustig van werd. Voor mij een teken om aan de bel te trekken. Ik heb samen met mijn leidinggevende gekeken waar de knelpunten zaten, heb zelf eea op een rijtje kunnen zetten en uiteindelijk kwam er weer wat rust in mij (het is niet minder druk maar ik kan het weer handelen).

Vroeger zouden dit de uitgelezen momenten zijn om te gaan snaaien, om "troost-eten" naar binnen te stoppen. Ik ben dan ook heel blij om te merken dat dat anders is nu.
Ik ben heel dicht bij mezelf gebleven, ben bewust goed blijven eten, al was het natuurlijk rondom de ziekenhuisopname soms zo hectisch dat er wel een fritesdag tussenzat (wat ook prima is).
Deze keer had ik niet de drang om te gaan zoeken naar eten, deze keer is het anders.
Twee dingen die ik bewust doe nu. Aan de ene kant zoek ik af en toe heel bewust de stilte op. Even weer dicht bij mezelf komen, even niks, bv door een wandeling door de natuur. Of juist andersom, even afreageren en flink dansen op een mooi nummer.
Het tweede is dat ik heel bewust op tijd stop met werken om te gaan sporten. Zodat ik alle tijd heb om me even helemaal af te kunnen reageren dmv me in het zweet te werken.
Ik ben zo blij dat ik voel aan mijn lijf en mijn hoofd dat dit werkt voor me! Dat het me helpt een balans te vinden/houden.

Voor mij is bovenstaande een duidelijk teken dat er echt wezenlijk iets veranderd is in me, en daar ben ik heel blij om en dankbaar voor.
Het leven is nu eenmaal niet altijd een groot feest. In ieders leven komen uitdagingen voorbij, het is alleen aan ons hoe we daarmee omgaan. En ik... ik ben heel blij dat ik weer die rust voel in mezelf, hoe dol het misschien soms ook om me heen is. Zolang ik dat voel, kan ik alles aan :)

Als slot nog even een paar foto's. Mijn collega/vriendin Rianne vond mijn profielfoto niet meer zo up to date. Met name omdat ze vind dat ik tegenwoordig zo straal ..... :)
Vandaar dat ik mijn buurman, een hobbyfotograaf gevraagd heb wat nieuwe foto's te maken. Hierbij het resultaat.

Heel veel liefs,

Harriëtte

Op veler verzoek

Lieve mensen,

Hierbij nog een keer mijn mailadres voor het geval je interesse hebt me te sponsoren.
gewoon.harriette@gmail.com.

Nog een leuk nieuwtje. Afgelopen maandag hadden we op het werk de prachtige ja-maar show op bezoek, ivm onze verlate nieuwjaarsbijeenkomst. Ik heb krom gelegen van het lachen en had tegelijkertijd regelmatig een aha-moment.
Getriggerd door het enthousisatme van de spelers ben ik gaan rondneuzen op de ja-maar site en kwam uiteindelijk terecht op www.omdenken.nl.
Daar kon je je eigen omdenkverhaal indienen en daarmee kaartjes voor een seminar winnen. Tja, nooit geprobeerd is altijd verloren dacht ik, dus heb mijn race tegen de kilo's verhaal ingestuurd en wat denk je? Het staat er al op!
Zie http://www.omdenken.nl/praktijk/casusarchief/866
Je kunt stemmen op de site, voel je vrij dat te doen ;-)

liefs,
Harriëtte

Eerste officiële weegresultaat!

Lieve mensen,

Het spijt me dat ik diegene die er van wisten, zo lang heb laten wachten. Zoals de afgelopen dagen was ook vandaag weer een "dolle" dag waarbij ik gevoelsmatig van hot naar her sjeesde (en soms ook wel als een kippetje zonder kop).

Vanmorgen om 08.45 uur had ik mijn tweede afspraak bij Dave van VieStyle, en dus ook het eerste "officiële" resultaat! En.... ratatata.... beetje spanning opbouwen.... zal ik het dan maar zeggen? Nou oke, vooruit dan. In vergelijking met mijn 1e bezoek aan hem, op 9 jan j.l. was ik vandaag 3,2 kg lichter!!!
Zo, die zit vinden jullie ook niet? Lieve, lieve, lieve sponsoren........ ik raad jullie aan een spaarpotje aan te leggen.....want geloof me, ik ga mijn stinkende best doen jullie zo kaal mogelijk te plukken!hahahhaha.
Laatst heb ik eens globaal zitten rekenen wat iedere kg oplevert voor het goede doel. Nou.... op dit moment zit ik als ik me niet vergis op 32 euro per afgevallen kg. Dus... dat zou betekenen dat dit eerste resultaat .....€ 102,40 oplevert! Geen verkeerd "officiëel" begin van de actie vond ik zelf ;-)

Natuurlijk was ik superblij dat de afgevallen kilo's, van de dagen dat ik ziek was, er niet weer spontaan "aangesprongen" waren maar... enige tempering van het euforische gevoel mag wel want...
Dave kijkt niet hoofdzakelijk naar de afgevallen kilo's maar juist naar het geheel.
En het meetapparaat wat hij daarbij gebruikt gaf een paar dingen aan waar ik aandacht aan moet geven.

Een ervan is de vochtbalans. Die was de vorige keer al (te) laag maar nu nog lager. En gelukkig was ikzelf er (mn door Dave's opmerkingen hierover de vorige keer) me nu ook bewust van aan het worden.
Ik merkde de laatste dagen dat ik vaker dorst had, vaak te lang wachtte met drinken, me vaak de tijd niet gunde en maar doorging in de "ratrace" van werk, huishouden, sociale "verplichtingen", afspraken en mantelzorgen. Het begon me ook een beetje aan te vliegen maar ja, net zoals ieder ander, heb ook ik mijn "uitdagingen" in het leven, en dit is er dus een van.
Hoe hou ik balans, op momenten dat het leven me extra uit wil dagen? Hou ik dan nog het overzicht? Of durf ik me aan het moment "over te geven" oftewel "gow with the flow"?
Waarschijnlijk ben ik de afgelopen week regelmatig bezig geweest tegen de stroom in te zwemmen, wat onnodig veel kracht kost en uiteindelijk geen bal oplevert, alleen maar frustratie. Goede eye-opener dus weer.

Een ander punt van aandacht is dat tijdens het meetmoment bleek, dat mijn spiermassa afgenomen was en wel met een paar procent. Dit heeft waarschijnlijk te maken met die 4 dagen dat ik niet of amper kon eten. Je hebt eiwit nodig voor spieropbouw en tja, in waterijs en thee met honing zal niet zo denderend veel aan eiwitten zitten ;-)
Dit zijn dus de challanges de komende weken. Een wat eiwit rijker voedingspatroon, goed drinken en proberen ondanks alle hectiek, ergens een balans te vinden en te houden, zodat het ook lekker positief, bruisend en opgeruimd kan zijn in mijn bovenkamer.

Een hulpmiddel mbt het eten en drinken is dat ik de komende weken, met enige regelmaat, een of twee dagen bij ga houden in een eet/drink dagboek. Dit lever ik de volgende keer in bij Dave zodat hij een goed zicht krijgt op mijn voedingspatroon.
Bovendien helpt zo'n dagboek je enorm om zelf zicht te krijgen op je doen en laten qua eten. Ik heb het al vaker gedaan, en iedere keer weer leverde het me wel iets op.

Dus ondanks het duidelijke signaal dat ik uit moet kijken bij wat ik eet en drink, ben ik heel optimistisch over mijn strijd tegen de wat hardnekkige vetcellen (zoals Rianne het deze week zo mooi in haar blog noemde).
Ik ben wel heel blij met mijn keuze om me proffesioneel te laten begeleiden door Dave. Had ik het zelf willen doen met "alleen" maar weegmomenten, was ik waarschijnlijk niet zo snel bewust geworden van de afbraak aan spiermassa en tekort aan vocht. Dus Dave, even ook zo, een welgemeend dank je wel. Ik hoop dat we samen een mooi, succesvol en voor beide leerzame weg zullen gaan de komende maanden.

Vanmiddag, toen ik even een moment tijd had, heb ik het resultaat wel in mijn eigen tabel verwerkt. Al sinds ik begon in augustus heb ik wekelijks bijgehouden wat ik afgevallen/bijgekomen was.
Omdat ik bij Dave weeg met de kleding aan, en thuis gewend ben dit in "Eva's" kostuum te doen, had ik vorige week even een soort overgangspunt. Maar goed, ondanks dat verschilletje (want ja, met kleding aan scheelt toch gemakkelijk 1,5 kg), ben ik sinds de eerste keer op 1 augustus j.l., 16,7 kg afgevallen (volgens mijn eigen weegmethode ongeveer 18 kg).
Dat is een resultaat waar ik oprecht heel blij mee ben, waar ik trots op ben omdat het grootste deel ik op eigen kracht deed en waar ik me ontzettend lekker bij voel.

Mijn collega Rianne vertelde me deze week nog dat het hoog tijd wordt voor een nieuwe profielfoto. Niet dat die andere foto of die van facebook niet leuk is, maar gewoon omdat hij niet meer actueel is.
Volgens haar straalde ik meer en mocht dat ook wel vastgelegd worden.
Nu wil het toeval dat ik een hele lieve buurman heb die heel toevallig, ook nog hele mooie foto's maakt! Ik zal hem dit weekend eens vragen of hij er wat voor voelt een paar foto's te nemen zodat ik mijn "social media" portretten kan actualiseren .. grijns.

Voor nu ga ik afronden. Er is nog heel veel meer te vertellen, over waarom het zo'n gekkenhuis was deze week, over alle leuke dingen die me overkwamen, over mijn heerlijke strooptocht door de boekhandel vandaag (resultaat het boek Linda. De colums, het boek Ademloos van Kim Moelands - en dat boek is volgens mij heeeel indrukwekkend -  en de tijdschriften Sante met verschillende voor mij boeiende stukjes en .... het tijdschrift Ja-maar... dat heb ik weer! En tot nu toe ben ik nog fan van alle Ja-maar uitgaves...hahaha). Wat een heerlijke boekhandel daar in Boxmeer!
En dan heb ik nog heel veel niet eens aangetipt. Gevoelsmatig lijkt het alsof afgelopen week niet een week maar minstens een maand was...... herkenbaar toevallig? ;-)

Hoe dan ook. Voor nu is het even genoeg. Het resultaat is er een waar ik blij om, trots op en dankbaar voor ben. Het is inmiddels tijd om naar bed te gaan. Morgenvroeg om 06.45 uur uiterlijk moet ik weer uit bed om Ardie weg te brengen zodat ik een auto voor de diverse boodschappen heb.
Maar.... ondanks dat het misschien druk en rommelig is. We hebben ook nog een paar hele leuke dingen in het verschiet dit weekend en komende weken. Dus....... ik ga er weer voor, vol goede moed en met mijn (goddank) optimisch karakter, vol in het leven! Cest la Vie!

Heel veel liefs,
Harriëtte

Benefietavond

Lieve mensen,

Onderstaand berichtje blog ik op verzoek van Francy, mijn collega, de moeder van Tijs.

Het lijkt mij een prachtige avond te worden, dus ik ga hem alvast reserveren in mijn agenda :-)

Zaterdagavond 30 juni organiseert vrienden van Tijs in samenwerking met Brasserie de Vertraging te Reuver een benefietavond voor het goede doel Duchenne Spierdystrofie.

Het belooft een muzikale, literaire, culinaire avond te worden.

Noteer alvast in je agenda. Meer informatie volgt begin maart.

Zie ook www.vriendenvantijs.nl

Feestbeest

Hoi lieve mensen,

Het duurde even dit bericht. Sorry daarvoor.
Inmiddels ben ik gelukkig weer zo goed als helemaal opgeknapt, nog een laatste restje verkoudheid zit er maar dat mag geen naam hebben.
4 dagen heb ik amper kunnen eten maar wat voor mij een nieuwe gewaarwording was.... ik had ook geen trek! In al die jaren heb ik dat volgens mij nog nooit meegemaakt. Ik kon nog zo ziek zijn, eten kon ik altijd. Ook niet altijd handig als je maag van streek is maar goed.
Die vier dagen op hoofdzakelijk vloeibaar heeft volgens mij mijn maag aardig laten krimpen, ik heb echt het gevoel dat ik met minder toe kan. Eerder verzadigd ben.
Ik ben dan ook HEEL benieuwd naar het weegmoment vrijdag, ik zal meteen een berichtje posten als ik weet wat de stand is ;-)

Halverwege vorige week ben ik weer gaan werken. Ik was dinsdagavond heel even naar de repetitie geweest want tja, we moesten een liedje repeteren voor een feest zaterdag waarbij ik de "leadpartij" had... De stem was nog niet best maar ik voelde me in elk geval goed genoeg om weer te gaan werken.
Op het werk kreeg ik nog vaak te horen dat ik te vroeg was begonnen, maar echt, mijn stem klonk gewoon veel erger dan dat het was. Ik voelde me eigenlijk best lekker. Gewoon alleen nog wat verkouden maar verder kip lekker. Sterker nog, ik zat (en zit) heerlijk in mijn vel.
Ik heb het al vaker verteld, het lijkt wel alsof het van binnen bij me al maanden lente is, een bruisend gevoel van binnen, lol in het leven en volop energie. Zo lekker!

Vrijdagavond begon ons feestweekend met de zittingsavond in Merselo. God wat heb ik gelachen. Zoveel leuke sketches! Voor mij was de highlight denk ik toch wel de vrouwelijk buutredner.
Een vrouw met een pak aan waardoor ze dikker leek met een neglige....... prachtig hoe ze het verhaal aan elkaar draaide. Tranen over mijn wangen.
Maar ook Um en um, 2 mannnen uit Horst waren geweldig en natuurlijk niet te vergeten alle eigen Merselose artiesten. Er loopt veel talent rond in mijn geboortedorpje.
Rond 00.00 uur was het afgelopen en zijn we snel naar huis gegaan want tja, Ardie's wekker ging weer gewoon om 06.45 uur.
Zaterdagavond hadden we feest van een vrouw van het koor. Marga was 50 geworden en had het hele koor uitgenodigd. Rond 20.00 uur waren we daar, en meteen zat de stemming er in. Ze had een leuke dj geregeld en volgens mij hadden alle dames van het koor wel zin in een feestje. Tja, we heten niet voor niets Happy sound..........hahahha.
Rond negen uur hebben we ons stukje gedaan en ik geloof niet dat ik veel stil gestaan heb die avond.
Ik had wat hoge hakken aan die ik geregeld uitgeschopt heb. Ik heb gedanst, gelachen, nog meer gedanst, gezongen en gedanst. Heb me rot gezweet maar wat voelde het heerlijk!
Polonaise, rocknummers, nummers die we met het koor zingen, gouwe ouwe en house muziek. Van alles onder elkaar en op alles gewoon lekker meedoen (en meebleren door de microfoon) HEERLIJK!
Eigenlijk heb ik gewoon van 20.00 - 02.00 uur continu gedanst, dat is nog eens een workout he??? hahahha. Nog steeds geniet ik ontzettend na van dit feest. En gelukkig vond de Sarah het zelf ook heel erg leuk  :-)
En wat heb ik gelachen toen de mannen aan de bar stomverbaasd keken toen ik cola light kwam halen, maw, dat ik van nature met een frisdrankje een behoorlijk feestbeest kan zijn. Hahhahah.
Voordeel daarvan is bovendien dat je de dag er na niet brak bent.
Zondag was ik weer redelijk op tijd uit de veren. Buiten wat stijvere benen viel het wel mee in mijn lijf, toch te merken dat ik veel sport.
Zondagmiddag hadden we alweer een feest. De verjaardag van een buurman die de hele buurt had uitgenodigd. Toch leuk om eens met z'n allen bij elkaar te zijn. Het was heel erg gezellig en als afsluiting hebben we met onze buren en de jarige job met zijn vrouw nog lekker chinees gegeten.
Even snel naar huis en...op naar de volgende verjaardag. Ardie's nichtje en tevens mijn vriendin Christel werd 37 en tja, ook daar wilden we natuurlijk heen. Het was ook daar bere gezellig, veel gelachen met hun biker vrienden en haar moeder/oom en tante. Voor we het wisten was het weer tijd om naar huis te gaan. Maandag zou mijn wekker alweer om 6 uur gaan.

Het mooiste aan alles van dit weekend is toch wel het besef bij mij dat ik geweldige feestjes kan hebben zonder dat er veel eten aan te pas hoeft te komen. Natuurlijk heb ik wel dingen genomen. Maar alles met mate en bewust. Gewoon eens een paar pinda's tussendoor maar niet doorlopend. Op de verjaardag van Christel een klein stukje appelgebak (omdat ze zelf had gebakken) langzaam opeten en bewust van genieten. En wat ik nog veel fijner vind. Er niet doorlopend mee bezig hoeven zijn.
Andere keren als ik aan het afvallen was, was ik vooral bezig met "sterk" zijn, het jammere daaraan is alleen dat je er dan continu mee bezig bent. Het voelt als een kadootje dat het nu veel meer vanzelf gaat. Ik hoop echt van harte dat dat zo blijft.

Zojuist heb ik de blog van een collega/vriendin gelezen. Ze heeft een prachtige stijl van schrijven en heeft nu een stukje gepubliceerd waar ze Francy, Tijs en mij in bedankt omdat wij haar getriggerd hebben te gaan schrijven. Het stukje kwam diep bij me binnen.
Pas tijdens het lezen van haar stukje drong het tot me door hoe zeer Francy's verhaal me raakt, hoezeer ik me betrokken voel bij hun strijd..... Ik heb zo vreselijk zitten janken de eerste keer dat ik haar verhaal las.....
Nu denk je misschien.. ja hallo, je bent toch je actie begonnen! Natuurlijk ben je betrokken en natuurlijk is dat ook wel zo. Maar hoe diep het eigenlijk zat bij me ben ik pas tijdens het lezen van haar blog gaan beseffen.....
Nieuwsgierig? http://wiebeline.blogspot.com/ het gaat om de blog: 2500 BKL: Bedankt Harriette, Francy en Tijs ....

En daarbij sluit ik deze blog af. Vrijdag meer, meer over het resultaat en meer over hoe de week verliep.

Heel veel liefs,
Harriëtte

Zo gaat het helemaal vanzelf

Het is weer maandag maar in tegenstelling tot andere maandagen vandaag niet aan het werk.
Afgelopen weekend ben ik geveld door een naar virusje wat me flink op mijn keel is geslagen. Eten en drinken was een behoorlijke hobbel dit weekend. Ik die ALTIJD trek heeft hoe beroerd ze ook is, had totaal geen trek in wat dan ook. Ik ben het weekend hoofdzakelijk doorgekomen op waterijsjes en thee met veel honing. Het voelt alsof er een dikke brok in mijn keel zit die maar niet wil zakken en bij iedere poging tot slikken het gevoel alsof er messen in je keel zitten........brrr.
Gisteravond heb ik op bevel van Ardie toch wat wortelstamp (heel fijn) met wat coquilles en scampi's (zacht) naar binnen gewurgd, he didn't tak no for an answer.....
Vandaag dus maar eerst even naar tante dokter en wat ik al dacht; een virusinfectie van de bovenste luchtwegen. Helpt niets anders tegen dan pijnstillers slikken en uit te zieken. Antibiotica werkt alleen bij bacteriële infecties wist ik nog van een vorige keer een aangezien ik nog geen witte plekjes in mijn keel ontdekt had, had ik wel zo'n donkerbruin vermoeden ;-)
Vanmiddag dus maar een flinke lading pijnstillers  en zooi ingeslagen en maar hopen dat het snel voorbij trekt. Ik heb ook wel het gevoel dat het al ietsjes minder heftig is dan gisteren...
Morgen de repetitie dus ook maar een keertje voorbij laten gaan, lijkt me nu niet handig....
Vanmorgen ging ik op de weegschaal staan, tja, als je een weekend niet of nauwelijks eet scheelt dat natuurlijk meteen, dan gaat het wel heel erg vanzelf. Maar goed, maar even afwachten of dat resultaat blijft als ik weer beter ben......hahahha.

Gisteren kwam mijn buurvrouw, die haar sponsorformulier in kwam leveren met de vraag of ik hier niet ook wilde vermelden hoeveel sponsoren ik inmiddels heb. Ze dacht dat jullie dat ook wel leuk zouden vinden om te lezen.
Op dit moment heb ik 11 sponsoren die in totaal 29 euro per verloren kg opbrengen.
Er zijn er een paar die ook een maximum hebben ingezet (je weet tenslotte maar nooit bij mij....hahhaha) en ik heb nog een eenmalige bijdrage van 10 euro erbij zitten.
Ook heb ik nog 3 toezeggingen liggen waarvan ik nog niet weet wat het sponsorbedrag gaat worden.
Al met al kan ik dus zeggen dat het heel lekker loopt :-)

Ik heb het al een paar keer gezegd de laatste weken. Het is net alsof het afvallen een beetje vanzelf gaat. Het voelt duidelijk anders dan andere keren. Niet als een strijd/gevecht. Het voelt nu meer alsof ik mezelf meer en meer durf te laten zien. Durf laten zien wie ik werkelijk in wezen ben. Misschien klinkt dat wat vaag in jullie oren maar ja, ik kan het niet anders omschrijven.
Het voelt een beetje alsof ik die grote beschermlaag om me heen niet langer nodig heb en oude gewoontjes mag loslaten om steeds meer helemaal mezelf te worden.
Ik ben dus HEEL benieuwd waar deze reis me brengen gaat........

Heel veel liefs,
Harriëtte

Eerste officiële weegmoment

Vandaag was het dan eindelijk zo ver. Om 12 uur had ik een afspraak met Dave Ewalts die me een stukje gaat begeleiden in mijn afvaltraject. Hij gaat ook voor jullie bijhouden hoeveel ik afval zodat jullie er op kunnen vertrouwen dat wat ik zeg afgevallen te zijn ook klopt. Eerlijk is eerlijk nietwaar?

Afgelopen weekend had ik nog een heerlijk relaxed weekend, ik was lekker met mijn vriendin Hellen op pad, god was was dat weer eens lekker zeg.
Zaterdagmorgen was ik al vroeg op pad, zodat we optimaal gebruik konden maken van "ons" weekend.
Omdat het weer helemaal opknapte besloten we lekker naar zee te gaan, naar Katwijk om precies te zijn, even lekker uitwaaien (en gratis een behandelingetje zandstralen.....hahahhah).
Ik kon trouwens wel merken dat het sporten zijn vruchten afwerpt. Had ik in het verleden nog wel eens moeite om een duin op te klimmen, dat was dit weekend geen probleem meer. Mooi!

Nadat we een tijdje aan het water geweest waren zijn we verderop in restaurant de zwaan gaan zitten, prachtig uitzicht op zee en lekker warm....mmmm.
En daar hoorde wat ons betreft een heerlijke kop warme chocomel (zonder slagroom dat dan wel) bij.
Later keek ik op het kaartje van de lolly waarmee je de chocomel maakt....mmmm, ruim 200 kcal......tja, pech gehad, had er toch echt zin in.
Uiteindelijk besloten we ook maar daar meteen iets aan lunch te nemen, dus een paar lekkere garnalen kroketjes met heerlijk brood opgesmikkeld.
Daarna zijn we nog naar Leiden geweest, even op bezoek in het UMCL (prachtig ziekenhuis aan de binnenkant vond ik) daar lag een oudtante van Hellen. Wat een heerlijk mens, we hebben gezellig gekletst en vreselijk gelachen ondanks dat ze te horen gekregen heeft dat de artsen na de laatste chemo niets meer voor haar kunnen betekenen. Ik hoop dat tante Ans nog lang zo lekker eigenwijs en vol levenslust blijft.

Daarna wilden we in Leiden een hapje eten (leuk centrum) maar helaas, alle restaurantjes waar we naar binnen liepen had geen plaats meer voor ons. Uiteindelijk besloten we dan maar terug te gaan naar Amersfoort en een klein hapje bij McDonalds te eten en dan zondag maar ergens lekker te gaan lunchen...... tja.

Zondag zijn we Amsterdam in gedoken, vind het altijd weer leuk om daar te zijn. Eerst hebben we een hele tijd door de Himalaya (een alternatieve/spirituele winkel in de Warmoestraat) lopen dolen en natuurlijk bleef er ook wat aan de handen plakken.
Daarna hebben we nog lekker door Amsterdam lopen dwalen en uiteindelijk overheerlijk geluncht bij de Japanner. Jeetje wat was dat weer lekker!

Helaas komt aan alle leuke dingen veel te snel een eind dus daarna moesten we toch ons weekend afronden en weer op huis aan. We hebben besloten dat we dit toch vaker moeten doen.

Het enige minpuntje van dit weekend was dat vanmorgen bleek dat het iets te leuk is geweest, er was wat gewicht bijgekomen. Maar goed, die heb ik er zo weer van af. Thats life nietwaar?
De kunst is om het daarna weer op te pakken en met frisse zin weer verder te gaan.

En vanmiddag was het dan zover, de eerste keer op de weegschaal bij Dave. Ardie is ook meegegaan aangezien het wel handig is als hij het advies wat ik krijg ook meekrijgt aangezien hij meestal kookt ... :-)

Ardie heeft een foto gemaakt van het eerste weegmoment. Het lijkt ons hoe dan ook wel leuk om af en toe een foto te plaatsen zodat jullie het verschil ook kunnen zien.

Over een goede 2,5 week is de volgende afspraak, dan horen jullie natuurlijk ook het eerste "offïciële" resultaat! ;-) Dat ik al mijn sponsoren over een maandje of 9 maar flink in de buidel mag laten tasten.....hahahha.

Liefs,
Harriëtte

De race gaat nu echt van start

Zo lieve mensen. Inmiddels is het 2012! Iedereen die ik nog niet gezien/gesproken heb; een heel fijn, gelukkig en vooral gezond 2012. Dat het maar een bijzonder jaar moge worden.

De feestdagen ben ik heel goed doorgekomen. Het waren gezellige, knusse en relaxte dagen. Ik had een week vakantie en Ardie moest gewoon werken dus vaak het rijk helemaal alleen.
Vroeger kon dat nog wel eens betekenen dat met enige regelmaat de kast geplunderd werd, zeker omdat Ardie altijd prachtige kerstpakketten krijgt.
Dit jaar was anders. Ik heb absoluut genoten, lekker gegeten ook maar ik merk dat er een knop om is. Ik doe de dingen nu veel meer bewust. Als ik eens wat wil snoepen dan zoek ik heel bewust iets uit, ga er lekker voor zitten en geniet er dan ook van. Dus niet meer gedachtenloos naar binnen stouwen maar bewust genieten.
Omdat ik nu een week niet naar de bedrijfsfitness kon had ik het tijdschrift Yoga gekocht. Hierbij zat deze keer een video met 2 complete yoga sessies van een half uur. De zonnegroet voor de ochtend en nog een voor de avond.
Op een gegeven moment, toen ik 's morgens al opstond met een zeurende pijn in mijn rug, stouwde ik de salontafel aan de kant en ging ik op het tapijt vol aan de slag.
Ik wurmde me in de bochten zoals aangegeven (en zover dat wilde lukken) en al na 5 minuten stond het zweet me dik op mijn hoofd! Maar wat voelde het lekker!
Dat heb ik de afgelopen weken dus alweer ontdekt, yoga zou wel eens iets voor mij kunnen zijn.
Ook heb ik al eens een hele steps sessie op de trapt gedaan, gaat ook prima! hahahah.

Ook oudjaar zijn we traditioneel weer volop in de weer geweest met eten. Ardie en Marij (mijn zus) hadden een heerlijk menu gemaakt. Zelfgemaakte sushi vooraf, een heerlijke kreeftensoep met stukjes kreeft als tussengerecht, als hoofdgerecht diamanthaas met stroganoff saus, diverse groenten en aardappelkroketjes, een kaasplankje tussendoor (wat ik afsloeg aanzien ik al aardig vol begon te raken) en in het nieuwe jaar sloten we af met ons traditioneel dessert; appelcrumble met vanille ijs en als extratje deze keer ook nog creme brulee. Overheerlijk allemaal. Nieuwjaarsdag hebben we vervolgens nog gegourmet en gisteren nog een verjaardag, maar bij die laatste heb ik alleen en klein stukje gebak genomen en daar optimaal van genoten.
Al met al had ik het donkerbruine vermoeden dat er óf iets bijgekomen was óf dat ik met een beetje mazzel gelijk was gebleven met mijn gewicht. Maar vanmorgen stond ik op de weegschaal en wat denken jullie? In totaal ben ik de weken rond kerst en nieuw 2 kg afgevallen! 1,3 kg net na kerst en de week er na nog eens 7 ons. Nou.......als dat geen lekker gevoel is om de dag mee te beginnen!

Vandaag ben ik weer voor het eerst naar het werk geweest. Ik had er langzaamaan ook echt zin in. Heb een heerlijke dag gehad, iedereen kwam weer zo'n beetje binnengedruppelt, veel goede wensen, gezelligheid en bijpraten en ook gewoon weer vol aan het werk.
Na het werk ook weer voor het eerst even lekker gesport en inmiddels heb ik met Dave, de sportinstructeur afgesproken dat als ik geen respons krijg van mijn aanvragen om mij te wegen, hij dit op zich gaat nemen. Ik wil uiterlijk volgende week toch voor het eerst op de weegschaal. Dan is dat officiële stukje tenminste ook geregeld.
De sponsor toezeggingen beginnen aardig binnen te lopen, zo mooi om allemaal te lezen!

Kortom, ik zit ontzettend lekker in mijn vel, heb erg veel energie, en heb er vertrouwen in.
Sinds augustus ben ik 15 kg afgevallen, dat is al super. Ik ben lekker op dreef inmiddels en nu, nu de officiële race gaat beginnen ben ik er helemaal klaar voor om zoveel mogelijk geld voor die 2 prachtige doelen binnen te halen.

Liefs,
Harriëtte